الهی      همه از حیرت بفریادند و من از حیرت شادم.

       الهی       پیوسته در گفت و گویم ، تا واننمایی در جست و جویم

از بیقراری در میدان بی طاقتی می پویم ،  درمیان کارم اما نمی پویم

 الهی   همه را تشنگی از نایافت آب       مرید را از سیرابی !

الهی

             یافته می جویم

             بادیده ور می گویم

             چه جویم که دارم

             که بینم

             چه گویم

             شیفته این جست و جویم

             گرفتار این گفت و گویم     

خواجه عبدالله انصاری

هوس سفر نداری

ز غبار اين بيابان

 همه آرزويم

 اما
چه کنم که بسته پايم

سفر امتداد بودنم بود ، تولدی به مرگ ! به نیاز با تو بودن ! کودک دل چه بی پروا می خواند ترانه های جوانه زدنش را ! تو نبودی ، هیچ گاه نبودی ! و من تو را در خیال خویش پروراندم ! تو زاده ذهن من بودی !

و چه سخت خیال کودکی ام را باد برد ! به قیمت آب و آبرو ! من گریختم و رخ زیبای تو را بتی ساختم ، معبد بیداری ام ! و از از آن روز ، سالهاست با طلوع تو در وسعت کوتاه نفس های ممتد ام ، زندگی می یابم !

من تو را آنگونه که خواستم دیدم ! و تو مرا بهترین ِ من ساختی ! در درد هجران دوست !

امیدم را فراتر از وصال ، لذت گفتگو خواندی !

 و من سجاده ام را در سبزی بی کران حضورت گستراندم !

آنقدر وسیع که عابران را به جستجو فرا خواند ، غافل ز دل و کودکی خیال !

من تو را رب خواندم و تو انیس ترینم شدی ،

 آنقدر قرین که مرا مجال سرگردانی نبود

و دیگران انتهای آرامش مرا سنگینی سرد خواندند ،

 که من تو را داشتم و تو مرا ناظر بودی !

                                                                            

الهی ، شادم به سلوکم ! این جام را تهی باز گردان تا همیشه تشنه درگاهت بمانم!

 

الهی ، دل عزم حضور دارد ، به عبادت کوتاهم ! دانایی به احوال دلم ، سکوتم را مناجات گردان !

 

الهی ، در این بازار مشوش تقدیر ، دل را به قیمت زر می خرند ، تو نگهدار بهای دلم باش !

 

الهی ، در آستان توام ، سرشارم .محراب امن شب هایت را از من دریغ مدار !

 

الهی ، همه مسافریم ،طمع به ماندنی ندارم  ، بودنمان را رهایی گردان !

 

الهی ، وجود مهر سراپا نیاز با تو بودن دارد

      گرمی نگاهت را در لحظه لحظه های ماندگار روح ام ، جاودان گردان !